Một ngày cô trở về nhà với vẻ mặt t

Một ngày cô trở về nhà với vẻ mặt thất thần nhợt nhạt, anh lo lắng hỏi cô có phải bị bệnh rồi không? Cô chỉ mỉm cười nói: “Em hơi mệt thôi!” rồi hân hoan rút từ trong túi ra một tờ bạc nhét vào tay anh: “Chúng mình có tiền rồi anh ạ, mình đi mua một chiếc chăn thật ấm để đắp nhé.” Anh sững người ngạc nhiên nhìn tờ tiền trong tay cô, giọng run run: “Làm sao em lại có nhiều tiền vậy?” Cô vui vẻ kể lại cho anh tiền là do cô kiếm được khi đi phát tờ rơi. Cô phải đứng từ sáng đến tối mới được trả ngần ấy tiền. Nói rồi cô vội vàng kéo anh ra khỏi nhà, không cho anh hỏi thêm điều gì nữa. Họ mua môt cái chăn vừa tầm tiền. Từ đó, giữa đêm cô không còn bị giật mình thức giấc nữa.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอกลับมาบ้านในวันหนึ่งและเขามองด้วยความตกใจหน้าซีดเขาขอให้เธอต้องกังวลและไม่ได้รับการป่วย? เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม: "ผมค่อนข้างเหนื่อย" แล้วดึงออกมาอย่างมีความสุขออกมาจากกระเป๋าของเขาแผ่นเงินซุกอยู่ในมือของเขา "เรามีเงินแล้วคุณครับผมก็จะไปซื้อผ้าห่มอุ่นขึ้นนะ "ผมยืนตัวแข็งค่าในความประหลาดใจที่อยู่ในมือของเธอเสียงสั่น: "วิธีการทำคุณมีเงินมาก" เธอบอกเขาว่ามีความสุขเพราะเธอได้รับเงินเมื่อใบปลิว เธอต้องยืนตั้งแต่เช้าจรดคืนทั้งหมดจำนวนเงินที่ชำระใหม่เหล่านี้ จากนั้นเธอก็บอกว่ารีบดึงเขาออกจากบ้านเขาไม่ได้ขออะไรมาก พวกเขาซื้อผ้าห่มจำนวนของกลาง ตั้งแต่นั้นมาคืนเธอไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันหนึ่งเธอมาบ้านมีมากจิตอ่อน UK กังวลเธอป่วยแล้ว เพียงเธอยิ้มพูด: "เด็กจะแพงแล้ว ความยินดีดึงจากถุงมืออังกฤษแทรกภาพธนบัตร: " พวกเขามีเงินและเขาของเขาการ ไปซื้อผ้าห่มจริงอุ่นอ่อนบรรเทา " เขาเป็นคนประหลาดใจที่มอง เธอมือแผ่น สูง falter เสียงของเขา: "วิธีมีเงินมากไหม" เธออย่างมีความสุขบอกเงินเนื่องจากเธอได้รับคะแนนเป็นใบปลิว เธอต้องยืนตั้งแต่เช้าเพื่อคืนฟรีจ่ายเงินเขา กล่าว และจากนั้น เธอรีบดึงเขาออกจากบ้าน อย่าให้เขาถามอะไรเพิ่มเติม พวกเขาซื้อครอบคลุมเพียงแค่เกม จาก กลางคืนเธอไม่ถูก startled ตื่นอีก